Leh-Wei Liao: "Glaszeit"

Groter dan levensgroot. Op een reclamescherm in de ondergrondse Taipei Mall. Zo ziet de jonge arts Novana haar moeder, de Taiwanese kunstenares March, weer terug. Het is achttien jaar geleden dat March haar zonder enige uitleg in Duitsland achterliet. Alles wat Novana’s leven de laatste tijd heeft bepaald, vervaagt in het licht van deze onverwachte hereniging: haar verlangen naar een nieuwe start, waardoor ze Keulen had verlaten. De dagelijkse sleur op de intensive care voor pasgeborenen in Taipei. De nachten waarin ze slapeloos door de miljoenenstad dwaalt.Dan leert Novana tijdens een karaoke-avond Sihan kennen. Een onverschrokken activiste – levendig, vastberaden. Novana voelt zich tot haar aangetrokken, en iets wat al lang verloren leek, keert terug in haar leven: de mogelijkheid van nabijheid. Op indringende en radicaal heldere wijze vertelt Leh-Wei Liao over weerbarstige vrouwen, over verlangen en verwondingen en de onzekere toekomst van Taiwan – en stelt ze de vraag waarvoor het de moeite waard is om te vechten.