Andreas Mand leest voor uit zijn nieuwe boek „Pauli, Distant Caretaker“
Andreas Mand publiceerde zijn eerste boek op 23-jarige leeftijd. Na zijn middelbare school in Krefeld studeerde hij mediastudies in Osnabrück, was hij actief als muzikant en bleef hij literair actief. De autofictieve romans van Mand verschenen bij gerenommeerde literaire uitgeverijen zoals Maro, Ammann en Residenz. Zijn romans putten uit eigen ervaringen. In „Kleinstadthelden“ slaagt hij erin, aldus Thomas Groß in de taz, „een archeologie van het jargon te creëren, die met veel toewijding aan de dwalingen, aanmatigingen en verkeerde inschattingen van de personages wordt beoefend.“ Mand geeft een kijkje in „nissen die ze zich in de achterhuizen van Osnabrück hebben gecreëerd.“
Mand oogstte doorlopend lof van de literaire critici in de vooraanstaande cultuurpagina’s. Willi Winkler vergeleek Mand in „Der Spiegel“ met F. Scott Fitzgerald, Tilman Spreckelsen stelde hem aan de FAZ-lezers voor als „een uiterst gevoelige chroniqueur van de afgelopen 30 jaar“. „Veel goede scènes“, zo verklaarde Wilhelm Genazino in „Die Zeit“.
De Deutschlandfunk schetste een portret van Andreas Mand met de woorden dat hij „(…) al in de jaren 80 was begonnen met het na te gaan van zijn eigen leven en dat van zijn leeftijdsgenoten door middel van gedetailleerde beschrijvingen, hij heeft boeken geschreven als ‚Grovers Erfindung‘ of ‚Das rote Schiff‘ en daarin zowel het leven in de pastorie van de jaren zestig als het leven in een studentenwoongroep in het Osnabrück van de jaren tachtig onder de loep genomen: de levensplannen, de relaties, de kleine tegenslagen, de dagdromen – altijd dicht bij het dagelijks leven met zijn wrijvingen (…)“
Mand werd voorgedragen voor de Bachmann-prijs in Klagenfurt en won de Niederrheinische Literaturprijs. In 2017 ontving hij de beurs van de kunstenaarsresidentie Villa Aurora in Los Angeles, de voormalige woonplaats van de in ballingschap levende familie van Lion Feuchtwanger. Hij werd geselecteerd door een vooraanstaande jury, bestaande uit de critica en uitgeefster Verena Auffermann, de directeur van het Literarisches Colloquium Berlin, dr. Florian Höllerer, FAZ-critica dr. Wiebke Porombka, de criticus en presentator Denis Scheck en FAZ-redacteur Hubert Spiegel.
In de jaren 90 woonde Andreas Mand in Berlijn, daarna in het Ruhrgebied en in Oost-Westfalen-Lippe.
Tot op heden heeft Mand 15 boeken gepubliceerd, waaronder „Das Grover Spiel / Proberaum Ewigkeit“, een bundel met twee toneelstukken. In 2026 keert Mand na een langere pauze terug met „Pauli, Distant Caretaker“. De hoofdpersoon is wederom Paul Schade, wiens levensloop te volgen is in Mands romans „Das rote Schiff“ (1994), „Kleinstadthelden“ (1996), „Vaterkind“ (2001), „Paul und die Beatmaschine“ (2006) te volgen is, een ontwikkelingsroman in meerdere delen en tegelijkertijd een uitgebreide kroniek van de generatie die rond 1960 is geboren.
In het nieuwe boek vechten Pauls zonen tegen rechts-radicalen en online-monsters, terwijl Pauli, een man van midden vijftig met een wankele gezondheid, die niet alleen uiterlijk grijs is geworden, in zijn onzekere baan in de cultuursector opstandige lokale kunstenaars begeleidt, zijn nog redelijk zelfstandige moeder in het Ruhrgebied bezoekt en met een zekere innerlijke afstand voor iedereen zorgt.
Op 25 september 2026 is Mand voor de tweede keer sinds 2018 te gast in de Osnabrückse literatuurreeks „Die Lese-Rampe“ – in het gewelf onder het kasteel van Osnabrück, waar hij in de jaren tachtig seminars volgde.
„Die Lese-Rampe“ wordt gesubsidieerd door de stad Osnabrück en het Landschaftsverband Osnabrücker Land met middelen van het Ministerie van Wetenschap en Cultuur.