Grungeklub

Met de bands: Spinoza - Beyond Trees - Rapid Moon

Beyond Trees
BEYOND TREES laat post-punk, post-rock en post-grunge achter zich
en leeft in hun eigen liedjeswereld van onconventionele riffs
en pakkende melodieën. Een klankreis met liedjes die
verhalen vertellen en associaties opwekken.
Sinds 2018 brengen de vier muzikanten uit Bramsche bij Osnabrück,
Christian Bögelmann (gitaar & zang, Eddy Dirks (gitaar), Axel
Holzgräfe (bas) en Freddy Dech (drums), hun uiteenlopende
invloeden en gedachten samen in de band.
 
Radio Moon
Münster 2022, een gitarist zwerft door de donkere keldergewelven van het oude goederenstation. Aan het einde van een schijnbaar eindeloze tunnel bevindt zich een koude ijzeren deur met een nummer erop. Uit de kamer erachter klonken allerlei muzikale geluiden, een jamsessie. Hij ging naar binnen als een mot aangetrokken door het licht. Van de koude, vochtige duisternis van de tunnels naar de warmte van de muziek. Hij ontmoette er een zanger en onder het genot van bier en muziek werd het plan gesmeed om een band te vormen... zoals dat gaat. Na verloop van tijd werden de juiste mensen gevonden voor drums en bas en het geheel kreeg de naam 'Radio Moon'. Met een klassieke rockbezetting tovert het kwartet stuwende ritmes, snelle baslijnen, virtuoze gitaarsolo's en expressieve zang op het podium. De invloeden die het geluid van Radio Moon bepalen zijn ergens te vinden tussen alternative en indierock, tussen furbys en flip phones. In 2023 bracht Radio Moon hun eerste EP "Go Alone" uit. Ook in 2025 was er iets om naar te luisteren. Met "Devils Road", "Pizza Addict" & "Inner" werden 3 singles op de wereld losgelaten.
 
Spinoza
Rock is dood? Echt niet - Spinoza is terug! Muziek waarin je jezelf kunt verliezen omdat je de weg niet hoeft te vragen. De band uit Osnabrück viert een spectaculair spanningsveld van de grofste en fijnste nuances. Schilderachtige motieven verschijnen, schrikken op, verdwijnen en zeggen het volgende moment licht verward weer 'hallo'. Als obsessieve ornithologen van de verschoven vier-vier maatsoort benadrukken ze de afwezigheid van akoestische trillingen, zelfs in de pauzes. Het briljante vijftal, waar je moeders je altijd voor waarschuwden, overtuigt je met hun plagerige akkoorden en een nucleaire benaderbaarheid waar je je bijna voor wilt verontschuldigen. Rock is niet dood - het is alleen van aggregaat veranderd en wacht al trillend achter de coulissen tot de verveling het eindelijk voor gezien houdt.
Of zoals de Ostercappeln-legende Werner Brinkmeyer ooit zei:
"When dad hits the strings, mum jams her hips!"

In deze zin - lights out, spotlight on!