Toneelstuk van Anton Tsjechov
De drie zussen Olga, Masja en Irina wonen, sinds hun vader onlangs is overleden, aan de idyllische rand van de stad, te midden van een prachtige tuin. Omringd door bloeiende en geurige natuur denken ze keer op keer terug aan hun gelukkige verleden. Wat ze in deze idylle missen, is iets wat we tegenwoordig als vanzelfsprekend beschouwen: veel bezoek, een volle agenda, een voortdurende stroom van nieuwe inspiratie. Maar als je altijd naar iets onbereikbaars verlangt, heeft dat gevolgen voor het leven dat je leidt. Zelfs over duizend jaar zal de mens nog zuchten: „Ach, wat is het moeilijk om te leven!“ Terwijl wij vandaag de dag verlangen naar minder drukte en prikkels, naar meer stilte en tijd voor de mooie dingen, dus in feite naar meer Tsjechov, verlangen de zussen juist naar ons leven. Is het voortdurend oproepen van een ander leven misschien slechts een vlucht uit een heden dat, vanuit een ander perspectief bekeken, precies goed aanvoelt? De zussen verbeelden zich een parallelle wereld die niets te maken heeft met het jachtige tempo van ons dagelijks leven en weerspiegelen daarmee de mensen van ons heden die worstelen met overbelasting. „Misschien verlangen we vandaag de dag naar Tsjechov omdat we een groot verlangen naar stilte hebben.“ Anne Mulleners